papegaaien.net
Startpagina Papegaaien.net Papegaaien Lori's Kaketoes Pionussen Ara's Edelpapegaaien Caiques Ziekten Papegaai als huisdier Vogelboeken

Forum vogelproblemen

Papegaaien en parkieten handboek 2013

De nieuwe editie van het Papegaaien en parkieten Handboek van auteur Adri van Kooten en co-auteurs Heinz Schnitker en Herman Kremer is uit. De zeer uitgebreide editie bestaat uit 2 delen (Totaal 864 pagina’s) in een cassette en is nu te bestellen op deze website.  

Klik hier om de boeken te bestellen.

Tucamanamazone - Amazona tucumana

Tucumanamazone


Formaat: 31 cm. Ringmaat: 9 of 9,5 mm.

Man en pop: er bestaat mogelijk enig verschil tussen beide, maar het is aan te bevelen het geslacht middels endoscopie of DNA-onderzoek te laten vaststellen.

De algehele lichaamskleur is groen. Met uitzondering van de vleugels zijn alle veren zwart omzoomd. De bevedering van het voorhoofd, het voorste deel van de schedel en de handdekveren zijn rood. De bevedering van de dijen is voor een deel oranjegeel. De vleugels zijn aan de onderzijde olijfgroen. De handpennen zijn groen met een blauwe punt. De buitenste armpennen hebben een blauwe buitenvlag. De boven- en onderstaartdekveren zijn geelgroen. De staart is aan de bovenzijde groen met een geelgroene punt. De naakte oogring is witachtig en de iris oranjegeel. De snavel is licht hoornkleurig en de poten zijn vleeskleurig. In veel gevallen heeft de man zes tot acht rode handdekveren. Bij de pop varieert dit aantal van nul tot zes, meestal zijn het echter drie tot vijf. Verder zijn de rode veren bij de pop vaak

ongelijk en minder intensief van kleur en bezitten ze gele en groene punten.


Herkomst, leefwijze en status


De Tucumanamazone heeft zijn verspreidingsgebied in het grensgebied van Zuidoost-Bolivia en Noord-Argentinië. Ze leven hier in dichte bossen en bergbossen op hoogten tussen 1.700 en 2.200 m. In hun leefgebied komen ze voor in groepen van 15 tot 100 vogels. Voeden doen ze zich in hoofdzaak met vruchten, zaden, bessen, bladknoppen, noten en bloesems die ze in de bomen vinden.


De Tucumanamazone komt voor op CITES Appendix I en EUBasisverordening

Bijlage A en mag dus niet zonder ontheffing

worden gehouden.


Bijzonderheden


Tot aan 1978 kwam de Tucumanamazone in de liefhebberij niet voor. Daar kwam verandering in toen van 1984 tot 1986 duizenden van deze vogels vanuit Argentinië werden geëxporteerd naar Europa. De import van de vogels stopte in 1989 omdat de

soort toen op Appendix I van CITES werd geplaatst. Tegenwoordig is de Tucumanamazone bij de liefhebbers vrij zeldzaam.

De voeding van Tucumanamazone


De dagelijkse voeding voor amazonepapegaaien dient grofweg uit drie (gelijke) delen te bestaan en zou er als volgt uit kunnen zien:

1)      een goed zaadmengsel voor papegaaien. Bij voorkeur zitten er in een dergelijk mengsel ook palmnoten.

2)      een mengsel van gekiemd zaad, eivoer en universeelvoer. Geef dit in een verhouding van 1:1:1. Nadat het kiemzaad is geweekt kan hier het eivoer en het universeelvoer door gemengd worden. Verder is het verstandig twee keer per week, ondanks dat de vogels er ook vrij over moeten kunnen beschikken, scherpe maagkiezel en oesterschelpengrit door het kiemzaad te mengen.

3)      een mengsel van fruit (appel, peer, rozebottel, sinaasappel, druiven e.d.) en groenvoer (o.a. wortel, tomaat, witlof, paprika, andijvie e.d.).

Ook kan bijvoorbeeld 2 keer per week een nat gemaakt en uitgekneed snee bruinbrood gegeven worden. Vooral als er jongen zijn wordt hier graag van gegeten. Verder dienen de vogels dagelijks vers drinkwater aangeboden te krijgen waaraan eenmaal per week een multivitamine wordt toegevoegd. In de periode dat er jongen zijn dient de dagelijkse hoeveelheid voedsel sterk verhoogd te worden. Door de voedselbehoefte van de jongen eten de oudervogels dan een veelvoud van wat ze buiten de broedtijd eten.

Huisvesting van Tucumanamazone


Een goed onderkomen voor een kweekkoppel amazonepapegaaien is een binnenvolière van 2,5 x 2 x 2 meter (lxbxh) met daarin een nestkast, een klimboom en wat (knaag)takken.

Bij voorkeur heeft de binnenvolière nog een buitenvolière met een afmeting van bijvoorbeeld 4 x 2 x 2 meter. In de binnenvolière dient een verwarming aanwezig te zijn die er voor zorgt dat in de koude (vochtige) maanden bijverwarmd kan worden tot een binnentemperatuur van ongeveer 10 °C. Vanwege de sterke snavels van de vogels is een metalen volière (bijvoorbeeld van ijzer of aluminium) omspannen met een zware kwaliteit gaas een vereiste. Ook de eet- en drinkbakken dienen van metaal te zijn en zodanig geplaatst te worden dat de vogels ze niet kunnen omgooien.

Kweken met Tucumanamazone


Vergelijkbaar met de blauwvoorhoofdamazonepapegaai, zie aldaar.

A. van Kooten.



Terug naar Index  papegaaien


Terug naar startpagina


papegaaien.net
papegaaien.net