papegaaien.net
Startpagina Papegaaien.net Papegaaien Lori's Kaketoes Pionussen Ara's Edelpapegaaien Caiques Ziekten Papegaai als huisdier Vogelboeken

Forum vogelproblemen

Papegaaien en parkieten handboek 2013

De nieuwe editie van het Papegaaien en parkieten Handboek van auteur Adri van Kooten en co-auteurs Heinz Schnitker en Herman Kremer is uit. De zeer uitgebreide editie bestaat uit 2 delen (Totaal 864 pagina’s) in een cassette en is nu te bestellen op deze website.  

Klik hier om de boeken te bestellen.

Violetneklori - Eos squamata

Violetneklori


Ondersoorten

Eos squamata squamata - violetneklori

Eos squamata riciniata - Halmahera-violetneklori

Eos squamata obiensis - Obi-violetneklori


Eos squamata squamata


Violetneklori


Formaat: 27 cm. Ringmaat: 6 mm.

Man en pop: er is geen uiterlijk waarneembaar verschil. De lichaamskleur is overwegend rood. Binnen de soort bestaat echter veel variatie in kleur en tekeningenpatroon. De violetblauwe nekband, waar de Nederlandse naam van is afgeleid, is meestal smal, soms helemaal afwezig en loopt nooit over de nek naar het schedeldek. De kop zelf is daarom altijd rood. De rode borstband is zeer groot. De buik en de onderstaartdekveren zijn violetblauw. De bevedering van de schouders is purperrood met zwarte uiteinden. De grote vleugeldekveren en de vleugels hebben eveneens zwarte uiteinden. De bovenzijde van de staart is purperrood en de onderzijde bruinrood. De smalle naakte oogring is donkergrijs, de iris geel tot oranjerood. De poten zijn grijs en de snavel is oranjerood.

Jongen: deze hebben aan de veren van de onderkant donkere zomen en zijn doffer van kleur.


Eos squamata riciniata


Halmahera-violetneklori

Formaat: 26 cm. Ringmaat: 6 mm.

Man en pop: er bestaat geen uiterlijk waarneembaar verschil.

Beide zijn gelijk aan E. s. squamata maar met een grijsvioletblauwe nekband die bij de meeste vogels loopt vanaf het midden van de kop over de borst naar het achterste deel van de kruin. Hals en bovenborst zijn violetblauw, onderbroken

door een rode band op de borst die soms ook helemaal of gedeeltelijk ontbreekt. De veren van de schouders zijn rood. Jongen: deze hebben aan de veren van de onderkant donkere zomen. Soms is de gehele onderkant zwartviolet met af en toe wat rode veertjes ertussen.


Eos squamata obiensis


Obi-violetneklori


Formaat: 26 cm. Ringmaat: 6 mm.

Man en pop: er bestaat geen uiterlijk waarneembaar verschil.

Beide zijn gelijk aan E. s. squamata maar met zwarte schouderveren. Er is meestal geen nekband aanwezig.

Jongen: deze hebben donkere zomen aan de veren van de onderkant.


Herkomst, leefwijze en status

E. s. squamata: de westelijke Papoea-eilanden Gebe, Waigeu, Batanta, Misool en de kleinere eilanden er omheen.

E. s. riciniata: de eilanden van de noordelijke Molukken Halmahera, Morotai, Bacan en de kleinere eilanden er omheen.

E. s. obiensis: het eiland Obi in de noordelijke Molukken. De violetneklori leeft vooral langs kustgebieden waar ze veelal in groepen zijn te bewonderen in bloeiende bomen en kokosnootplantages. E. s. riciniata en E. s. obiensis komen

in allerlei biotopen inclusief kokosnootpalmen langs de kust, mangrovegebossen en struikachtige gebieden voor. Ze leven in hoofdzaak van nectar, bloesems, stuifmeel en mogelijk ook insecten.


Voeding van lori’s in avicultuur - algemeen


Lori’s zijn vogels die hoofdzakelijk bloesems, nectar, bladknoppen en verschillende soorten zachte vruchten en insecten eten. Ze stellen dan ook hele andere eisen aan de voeding dan de meeste andere kromsnavels. Gelukkig zijn er heden ten dage diverse volwaardige kant-en-klaarvoeders voor lori’s en andere zachtvoereters in de handel. In de meeste gevallen zijn ze hier dan ook prima op te houden.

De betreffende voeders kunnen variëren van korrelig tot poedervormig en moeten worden aangelengd met water. Tegenwoordig zijn er ook pellets in de handel die speciaal voor lori’s zijn ontwikkeld.

F. Beswerda, een goede vriend van mij (AvK), was één van de eerste kwekers in Nederland die succesvol met lori’s kweekte. Na jarenlang geëxperimenteerd te hebben met de voeding voor zijn vogels ontwikkelde hij uiteindelijk een recept waarmee hij zeer goede kweekresultaten behaalde en haalt. Dit recept bestaat uit drie delen en ziet er als volgt uit:

• 50% moes van fruit en groente. Deze wordt gemaakt van appels, peren, aardbeien, ananas, wortelen, komkommers en andere groenten- en fruitsoorten die op het moment beschikbaar zijn (geen bananen en sinaasappelen, deze kunnen namelijk darmstoornissen veroorzaken);

• 25% mengsel (als voorbeeld 1,5 kg) van 300 gram zevengranenvlokken, 200 gram Nutrix rijstebloem, 250 gram insectenvoer, 250 gram eivoer, 500 gram druivensuiker, 2 maatschepjes spirulina, een flinke eetlepel honing , een lepeltje multivitamine en twee maatschepjes kalkpreparaat;

• 25% kant en klaar lorivoer.

Bovenstaand mengsel wordt vervolgens aangelengd met water tot het de dikte van magere yoghurt heeft bereikt. Het voer kan in grotere porties worden aangemaakt en in de diepvries bewaard. Bovenstaande voeding kan eventueel dagelijks nog worden aangevuld met een weinig zonnebloempitten en trosgierst; deze worden echter niet door alle soorten gegeten. Verder kunnen, indien voorradig, wilgentakken en onrijpe gras- en onkruidzaden worden gegeven. Het is belangrijk om het voedsel van lori’s in vrij zware voerbakjes aan te bieden. Dit voorkomt dat de vogels ze omgooien of ermee gaan spelen, wat ze graag doen. Tevens is het van belang dat het voer niet te dik is. Bij het oplikken met de penseeltong steken ze de snavel er vrij diep in. Hierbij komt voer op de bevedering wat ze vervolgens verwijderen door met de kop te schudden. Bij een te dik voer zullen de resten

van de kop spatten en overal in de volière terechtkomen. Daarnaast zullen er bij een te dik voer voedselresten aan de snavel blijven kleven, die daarop op den duur een korst kunnen vormen. Dit kan op zijn beurt weer aanleiding geven tot vervelende schimmelinfecties.


Huisvesting van lori’s - algemeen


Een volière voor de wat grotere soorten lori’s dient een minimale lengte te hebben van 3 tot 4 m, een breedte van 1 m. en een hoogte van ca. 2 m. Een langere volière is niet echt nodig omdat lori´s geen typische vliegers zijn. Ze houden

meer van klauteren, springen en klimmen. De volière dient daarom klimbomen, dikke stukken touw en ander speelgerei te bevatten. Verder moet het verblijf

gemakkelijk schoon te houden zijn, dit in verband met de dunne ontlasting. Dit betekent dat de wanden en de vloeren het best van gladde materialen, bijvoorbeeld trespa of tegeltjes kunnen zijn vervaardigd. Lori’s dienen het gehele

jaar door een dikwandig broedblok tot hun beschikking te hebben omdat ze hier niet alleen in broeden maar er ook de nachten in doorbrengen. Het nachtverblijf dient verwarmd te kunnen worden omdat niet alle soorten winterhard zijn.

Verwarming is ook gewenst omdat sommige soorten in de winter broeden. Door de kou koelen de eieren dan snel af, vooral als de vogels voor langere tijd het nest verlaten. Het is daarom aan te bevelen de temperatuur niet onder 10°C te laten komen. Opgemerkt dient te worden dat sommige soorten minimaal 20°C nodig hebben! Omdat verschillende soorten het gehele jaar door broeden is het

noodzakelijk dat de kweekruimte over een kunstmatige verlichting beschikt. Deze schept de mogelijkheid om de dagen (kunstmatig) te verlengen tot minimaal 12 uur en biedt daarmee gelegenheid aan de oudervogels om hun jongen over de dag voldoende voer aan te bieden. Het nachtverblijf moet ongeveer een afmeting hebben van 2 x 1 x 2 m (lxbxh). Dubbel gaas is in de meeste gevallen niet nodig, omdat er vrijwel geen problemen voorkomen als lori’s naast elkaar zijn gehuisvest. En zeker niet wanneer de vogels niet al te lange nagels hebben. Jonge vogels worden veelal door de ouders beschermd (Hubers, pers. med.). Voor de buitenvolières is het van belang dat de ondergrond goed gedraineerd is, zodat de dunne uitwerpselen gemakkelijk kunnen worden weggespoeld. Een goede ondergrond hiervoor is een flinke laag grof grind. Die is met een tuinslang gemakkelijk schoon te spuiten en ook kan het vrij eenvoudig omgeharkt worden. Lori´s houden erg van baden; de vogels moeten dan ook steeds de beschikking hebben over vers badwater. Zorg er verder voor dat een deel van de buitenvolières

open is zodat ze van een mals regenbuitje kunnen genieten. Om aan de behoefte aan baden tegemoet te komen zou eventueel ook een kunstmatige beregeningsinstallatie aangelegd kunnen worden. Lori’s komen het best tot hun recht in volières. Als het echt niet anders kan kunnen kleinere soorten als viooltjeslori’s en roodflanklori’s eventueel worden gehuisvest in ruime kweekkooien van minimaal 200 x 50 x 50 cm (lxbxh). Een geschikte bodembedekking voor binnenverblijven en broedkooien is grof zaagsel, hennepvezel, kattenbakgrit e.d.

Sommige kwekers houden de vogels ook wel op gaas. De kans op het verspelen van nagel wordt hier echter wel door vergroot.


Kweken met lori’s - algemeen


Bij de kweek met lori’s verdient het aanbeveling de temperatuur niet onder 10°C

te laten komen. Sommige soorten verlangen zelfs  20°C . Omdat verschillende

soorten het gehele jaar door broeden is het wel noodzakelijk dat de kweekruimte over kunstmatige verlichting beschikt. Dit schept de mogelijkheid om de dagen (kunstmatig) te verlengen tot minimaal 12 uur en biedt daarmee gelegenheid

aan de oudervogels om hun jongen door de dag heen voldoende voer aan te bieden.

Zoals reeds eerder opgemerkt dienen lori’s het gehele jaar door een nestblok tot hun beschikking te hebben omdat ze hier niet alleen in broeden maar er ook de nachten in doorbrengen. Het nest- c.q. slaapblok voor de grotere soorten, zoals bijvoorbeeld de Lori v.d. Blauwe Bergen, dient een afmeting te hebben van ca. 60 cm hoog met een bodemoppervlak van 20 x 20 cm. en een invlieggat van ca. 7 cm. Voor kleinere soorten, zoals de viooltjeslori voldoet een een hoogte van 30 cm. en een bodemoppervlak van 18 x 18 cm. en een invlieggat van ca. 5 cm. Vanwege eventuele kou dient het nestblok vervaardigd te zijn van dik hout (dikke wanden). Om de vogels te helpen bij het in- en uitgaan van het blok is het raadzaam de binnenzijde onder het invlieggat te voorzienvan een strookje gaas of krammen. Verder is het handig om op ongeveer 10 cm boven de bodem een inspectieluikje aan te brengen.

Als nestmateriaal dient een laag houtspaanders in het blok te worden aangebracht. Deze laag mag niet te dik zijn en moet flink worden aangestampt zodat eventueel gelegde eieren niet in de houtkrullen wegzakken. Als er jongen zijn dient, vanwege de dunne ontlasting, met enige regelmaat het nestmateriaal te worden ververst.

De pop legt meestal twee eieren per broedsel. De broedtijd varieert per soort maar ligt ongeveer tussen de 21 en 27 dagen. De jongen vliegen na ongeveer tien tot elf weken uit. De jongen lijken dan al op de ouders. De broedduur van de violetneklori bedraagt ca. 24 dagen en de jongen vliegen na ongeveer 65 dagen uit.   Na het uitvliegen worden ze nog enkele weken (bij)gevoerd. Vier weken later zijn ze als zelfstandig te beschouwen.



A. van Kooten




Terug naar Index  lori’s


Terug naar startpagina



Eos squamata riciniata
Eos squamata obiensis
papegaaien.net
papegaaien.net